Σεξ και εφηβεία.

«Μακάρι να κοιμούνταν και να ξυπνούσαν όταν θα είχαν πια ενηλικιωθεί», γράφει ο Σαίξπηρ, απευθυνόμενος στους εφήβους και σίγουρα πρόκειται για μια φράση που έχει περάσει από το μυαλό σας, αν έχετε παιδιά που βρίσκονται στην εφηβεία.

Οι έφηβοι, που προσπαθούν να προσαρμοστούν στις βιοσωματικές και συναισθηματικές αλλαγές που εμφανίζονται σε αυτήν την ηλικία, συχνά έχουν να διαχειριστούν πλήθος πρωτόγνωρων συναισθημάτων. Ένα από αυτά είναι και οι σεξουαλικές ανησυχίες.

Η εφηβεία, χωρίζεται αναπτυξιακά σε 3 περιόδους: Στην πρώιμη εφηβεία (10-14), στη μέση εφηβεία (14-17) και στην όψιμη εφηβεία (πάνω από 17).

Στην πρώιμη εφηβεία, η σωματική ανάπτυξη (που σχετίζεται κυρίως με το μυοσκελετικό σύστημα, δηλαδή το ύψος, το βάρος κλπ.) είναι τόσο έντονη που συγκρίνεται σε ρυθμό μόνο με την πρώτη βρεφική ηλικία. Οι έφηβοι αρχίζουν να βλέπουν τις πρώτες αλλαγές στο σώμα τους: Όπως να μεγαλώνουν τα γεννητικά όργανα (στα αγόρια), το στήθος στα κορίτσια, να αυξάνεται η τριχοφυΐα και να βαραίνει η φωνή… Βέβαια, ένας πολύ μεγάλος σταθμός για την αρχή της εφηβείας στα κορίτσια είναι η περίοδος, που εμφανίζεται κατά μέσο όρο στα 12,5 χρόνια. Όσον αφορά το σεξουαλικό ενδιαφέρον, ο έφηβος ενδιαφέρεται -σε πλατωνικό επίπεδο- για το άλλο ή, πιο σπάνια, για το ίδιο φύλο. Ένας κίνδυνος σε αυτή την περίοδο είναι ο έφηβος να έχει αναπτυχθεί πολύ (πιθανώς και νωρίτερα από την αναμενόμενη ηλικία) και ωστόσο, να δυσκολεύεται να διαχειριστεί το σώμα του, τα συναισθήματα και τη σεξουαλικότητά του γιατί ο ρυθμός με τον οποίο ωριμάζει ψυχοκοινωνικά δεν συμβαδίζει με τη σωματική του ανάπτυξη.

Στη μέση εφηβεία, ο έφηβος αρχίζει να περνά στην πράξη που σχετίζεται με το σεξ, πειραματίζεται έντονα και είναι πολύ πιθανό να αποκτήσει ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις, συνήθως με συνομηλίκους του. Λόγω της νεότητάς του δεν μπορεί να κατανοήσει τις πιθανές επιπτώσεις των πράξεών του, δεν κάνει υποθέσεις και θεωρεί ότι σε εκείνον δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα κακό. Επιπλέον, είναι πιθανό να κάνει πολλές σχέσεις μικρής διάρκειας, πιστεύοντας ότι η καθεμία είναι ξεχωριστή, ή/και να έρχεται σε επαφή με πολλούς και διαφορετικούς συντρόφους, συχνά χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Στην όψιμη εφηβεία, ο έφηβος αποκτά την ικανότητα να έχει μια λειτουργική σχέση τόσο με τους άλλους όσο και με το σύντροφό του. Έχει πιο ρεαλιστικές απαιτήσεις από το σύντροφο του, σταματά πια να κινείται μόνο με γνώμονα τον αυθορμητισμό, τον εγωισμό και το ναρκισσισμό, ενώ οι σχέσεις του διαρκούν περισσότερο και βασίζονται στη συντροφικότητα.

Μιλώντας για το σεξ
Η σεξουαλική «αγωγή» είναι ανάγκη να ξεκινάει από τότε που το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και δεν είναι μια συζήτηση για την οποία πρέπει να αναμένουμε την εφηβεία. Οι γονείς θα πρέπει να μιλήσουν στα παιδιά με ειλικρίνεια. Στην αρχή με απλά μηνύματα και τρόπους(όπως τι είναι το κάθε μέρος του σώματος, γιατί οι άνθρωποι κάνουν σεξ, πώς γεννιούνται τα παιδιά κλπ.), τα οποία, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, θα γίνονται πιο σύνθετα. Κάποιο βιβλίο σεξουαλικής αγωγής ( υπάρχουν πολλά στην αγορά, άλλα για μεγάλους και άλλα για μικρούς) σίγουρα θα βοηθούσε αρκετά είτε για να πάρουν κατευθύνσεις οι ίδιοι είτε για να διαβάσουν τα παιδιά και να συνειδητοποιήσουν τα όσα δυσκολεύονται να καταλάβουν. Σημαντικό είναι να γνωρίζουν οι γονείς ότι το σεξ δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ως ταμπού, ως κάτι βρώμικο, ανήθικο ή επικίνδυνο. Χρειάζεται οι ίδιοι να ξεπεράσουν τα άγχη, τους φόβους και τη συστολή τους, για να βοηθήσουν και τα παιδιά τους να αποκτήσουν μια υγιή σχέση με το σεξ. Αν βέβαια οι γονείς δεν έχουν μιλήσει ποτέ στα παιδιά τους για όλα αυτά τα ζητήματα, χρειάζεται να ξεκινήσουν να το κάνουν -η μητέρα στο κορίτσι και ο πατέρας στο αγόρι- όταν παρατηρήσουν τα πρώτα σημάδια της εφηβείας και τότε πια θα πρέπει να πουν τα «πάντα», χωρίς περιστροφές. Η ενημέρωση για το σεξ πρέπει να ξεκινάει από την οικογένεια και να συμπληρώνεται από το σχολείο.

Ίσως σας ενδιαφέρουν