Παιδί Προτεινόμενο

Από μωρά τα παιδιά βιώνουν το άγχος αποχωρισμού – Τρόποι να το χειριστείτε

Boy holding onto his mother

Επικοινωνείτε με τη νηπιαγωγό μας, στο info@juniorsclub.gr

katerinavasilopoulou-juniorsclub
της νηπιαγωγού, Κατερίνας Βασιλοπούλου
Το άγχος αποχωρισμού είναι μία φυσιολογική φάση που περνούν όλα σχεδόν τα παιδιά και συνήθως εμφανίζεται μετά τους 6 μήνες, κορυφώνεται στους 18 μήνες και εξαφανίζεται περίπου στα 3 έτη.
Σε αυτή την περίοδο, όταν η μητέρα απομακρυνθεί από το παιδί (ακόμα και για λίγα λεπτά), αυτό μπορεί να αρχίσει να κλαίει και να την αναζητά.
Το άγχος αποχωρισμού μπορεί να ξεπεραστεί πιο εύκολα, αν χειριστείτε την όλη διαδικασία με ορθό τρόπο. Βασικό είναι να είστε ψύχραιμοι και να έχετε υπομονή.
agxos-paidi-1-juniorsclub
Δυο σημαντικά βήματα για να επιλύσετε το άγχος του αποχωρισμού είναι η συνειδητοποίηση μονιμότητας των αντικειμένων (να καταλάβει το παιδί ότι ένα αντικείμενο ή πρόσωπο συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και όταν είναι εκτός οπτικού πεδίου) και η εμπειρία ότι όταν απομακρύνεστε, πάντα θα επιστρέφετε (κατάλληλο παιχνίδι, ώστε να κατανοήσει από νωρίς το παιδί, αυτά τα δυο βήματα είναι να κρύβεστε και να επανεμφανίζεστε ξαφνικά, γελώντας και παίζοντας μαζί του ή να κρύβετε ένα παιχνίδι κάτω από μια κουβέρτα και μετά να την σηκώνετε και να του το ξαναδείχνετε. Σύντομα το παιδί, θα τραβάει την κουβέρτα μόνο του για να δει το παιχνίδι).
Επίσης είναι αναγκαία η εμπιστοσύνη και η αυτοπεποίθηση που θα ‘χτίσει’ η μητέρα με την συμπεριφορά της, ώστε να βοηθήσει το παιδί να αντιμετωπίσει καλύτερα τις στιγμές που πρέπει να φύγει από κοντά του.
agxos-paidi-3-juniorsclub
Αρχικά, εξηγήστε στο παιδί που θα πάτε, ποιος θα το προσέχει όσο λείπετε, ότι θα επιστρέψετε σύντομα και μην φύγετε ποτέ κρυφά, ούτε την ώρα που κοιμάται.
Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να εξοικειωθεί με το πρόσωπο που θα το φροντίσει κατά την απουσία σας.
Κατά τον αποχαιρετισμό, τρυφερά, αλλά σύντομα φιλιά είναι τα πιο κατάλληλα, ενώ ο ενήλικας που μένει με το παιδί, προσπαθεί να του τραβήξει την προσοχή με παιχνίδι, βόλτα κ.α. Μείνετε ψύχραιμοι, κρατήστε την αυτοκυριαρχία σας ακόμα και αν το παιδί κλαίει με λυγμούς και μην έχετε ενοχές που το αφήσατε για λίγο.
Στην επιστροφή, συνηθίστε το παιδί να νιώθει τη χαρά του γυρισμού σας, αγκαλιάστε το, φιλήστε το, δείξτε του ότι σας έλειψε πολύ και επαινέστε το για την καλή του συμπεριφορά. Κάντε πρόβες αποχωρισμών μικρής διάρκειας.
Έχετε υπόψη ότι το παιδί βιώνει πιο έντονα τις στιγμές αποχωρισμού, αν είναι κουρασμένο, πεινασμένο, άρρωστο κ.α.
Ψάξτε μήπως φοβάται κάτι συγκεκριμένο όταν κλαίει που το αφήνετε ή μήπως συμβαίνει κάτι δυσάρεστο κατά την απουσία σας (π.χ. το πρόσωπο που το φροντίζει κάνει γκριμάτσες που το τρομάζουν).
Μην απειλείτε ποτέ το παιδί ότι θα το αφήσετε και θα φύγετε ‘αν δεν είναι καλό παιδί’ ή ότι θα το δώσετε στον αστυφύλακα, στην κακή νεράιδα κ.α. Μην το κλείνετε μόνο του στο δωμάτιο για τιμωρία και μην το αποπαίρνετε που δεν μπορεί να κάνει χωρίς εσάς (π.χ. ‘κοτζάμ άντρας’ έγινες πια…).
Όσο πιο στενή είναι η σχέση παιδιού και μητέρας (ή άλλου ενήλικα που έχει προσκολληθεί το παιδί), τόσο πιο έντονα μπορεί να εκδηλωθεί το άγχος αποχωρισμού. Ταυτόχρονα, όμως όσο πιο στενή είναι η σχέση παιδιού και μητέρας, τόσο πιο γρήγορα ξεπερνάει το παιδί τα άγχη του.