Απόψεις Προτεινόμενο

Ελένη Βασιλοπούλου: «Ο Άγιος Νικόλαος-Σπάτα και το τάμα…»

agios-tama

ELENAαπό την Ελένη Βασιλοπούλου @elena_juniorsclub

Θρησκευτική πανήγυρη πραγματοποιείται από σήμερα Σάββατο 9 Μαΐου, όπως κάθε χρόνο στον Άγιο Νικόλαο-Σπάτα, η οποία κορυφώνεται αύριο Κυριακή 10 του μηνός. 

Από μικρό παιδάκι θυμάμαι, κόσμο να περπατά όλη αυτή την χιλιομετρική απόσταση για να φτάσει από την Πάτρα, στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας, στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων.

Το θαύμα

Η οικογένεια μου, από την προγιαγιά Μαρία, καταγωγής από την Σμύρνη, είχε βιώσει το θαύμα του Αγίου. Ο παππούς δεν μπορούσε να περπατήσει… Η προγιαγιά λοιπόν, έκανε αυτό το ταξίδι με τα πόδια, με πίστη προς τον Άγιο, αγκαλιά με τον γιο της. Τα κατάφερε, έφτασε και έμεινε μέσα στην εκκλησία ολονυχτία, παρακαλώντας τον Άγιο να κάνει το θαύμα του. Πριν ξημερώσει ο παππούς, σηκώθηκε μόνος του κι΄ άρχισε να περπατά μέσα στο ναό.

Η παράδοση

Ήμουν 8 ετών και η οικογένεια μου είχε τάμα! Ξυπνήσαμε 3:00 τη νύχτα, φορέσαμε αθλητικά παπούτσια και ξεκινήσαμε. Η διαδρομή μέσα στην νύχτα δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, η αίσθηση όμως ότι θα πάω στο Μοναστήρι με τα πόδια, με έκανε να νιώθω ότι πρέπει να κατακτήσω το ρεκόρ, να κερδίσω το προσωπικό στοίχημα.

Όταν άρχισε να χαράζει και ο ήλιος να ανατέλλει τότε, παρά την κούραση μου, ένιωσα μια ιδιαίτερη αίσθηση ανακούφισης, είχα τη δύναμη να συνεχίσω. Η διαδρομή είχε αλλάξει, τα χρώματα το πρωί είναι τόσο έντονα και η φύση αυτή την εποχή είναι στα καλύτερα της. Ήξερα, για το θαύμα της οικογενείας, αλλά εκείνη τη στιγμή εγώ βίωνα το δικό μου θαύμα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη διαδρομή…

Παράδοση 2015

Η παράδοση συνεχίζεται από γενιά σε γενιά. Ακόμη και τώρα, πολλοί επισκέπτονται το Άη Νικόλα, αρκετοί δε επιχειρούν να να εκπληρώσουν το τάμα τους, πηγαίνοντας στον Άγιο, με τα πόδια.

Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη, η πίστη τους δεν έχει κλονισθεί παρά τις δύσκολες μέρες. Αντέχουν και με όπλο την πίστη τους, πηγαίνουν στο μοναστήρι.

Η ιστορία του μοναστηριού 

Πρόκειται για ένα ιστορικό μοναστήρι, έτος ιδρύσεως τέλη 18ου αιώνα. Με τα χρόνια απέκτησε έντονη φιλανθρωπική δράση, ως μια μοναστική κοινότητα  που λειτουργεί και ορφανοτροφείο.

Βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό του Δήμου Λαρισσού, αλλά υπάγεται εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηλείας. Με αφορμή την εύρεση θαυματουργής εικόνας, που η παράδοση την τοποθετεί στα χρόνια της εικονομαχίας, χτίστηκε εκκλησάκι για τους προσκυνητές στις αρχές του 19ου αιώνα και αργότερα, το 1875, άλλο μεγαλύτερο στη θέση του.

Σύμφωνα με την παράδοση Αχαιών και Ηλείων, οδοιπόροι κατευθύνονται προς το προσκύνημα του Αγίου την ημέρα της εορτής της παρόδου του λειψάνου. Κατά την παράδοση και διάφορες ιστορικές πηγές το 1087 το ιερό λείψανο είχε μετακομιστεί από τα Μύρα της Λυκίας (σημερινή Τουρκία) στο Μπάρι της Ιταλίας όπου εναποτέθηκαν στις 20 Μαΐου. Η νοτιοδυτική Ελλάδα γιορτάζει το πέρασμα του λειψάνου στις 10 Μαΐου. Εορτάζει και την Κυριακή της Πεντηκοστής.