Εκπαίδευση

Πανελλήνιες 2020: Αναλυτικά οι ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ σε Φυσική και Λατινικά

panelladikespaideiaeksetaseis

Με την εξέταση των υποψηφίων στα μαθήματα Προσανατολισμού Φυσική και Λατινικά συνεχίστηκαν σήμερα, Δευτέρα 22 Ιουνίου, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις στα Γενικά Λύκεια. Οι υποψήφιοι που δίνουν με το νέο σύστημα εξετάστηκαν στη Φυσική, ενώ όσοι δίνουν με το παλαιό σύστημα εξετάστηκαν στη Φυσική και τα Λατινικά.

Πανελλήνιες 2020: Σε Φυσική και Λατινικά διαγωνίζονται σήμερα οι υποψήφιοι των ΓΕΛ – Δείτε τα ΘΕΜΑΤΑ

Δείτε παρακάτω τις προτεινόμενες λύσεις για το κάθε μάθημα:

Απαντήσεις θεμάτων στην Φυσική με το ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

fisiki1.png

 

fisiki2.png

105033450_301220534390196_7339096155305524786_n

 104880541_714699372717290_7485596228706323246_n

 104904191_601966204046156_6378114937554254898_n

 105035804_281359373063687_2804437869761122370_n

 

Απαντήσεις θεμάτων στην Φυσική (Ημερήσιων) με το ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΕΔΩ

 

Απαντήσεις θεμάτων στην Φυσική (Εσπερινών) με το ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 

 

Απαντήσεις θεμάτων στα Λατινικά (Ημερήσιων) με το ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Α1. Νόμισε ότι ερχόταν προς αυτόν ένας άνθρωπος με πελώριο μέγεθος και με βρόμικο πρόσωπο, όμοιος με εικόνα (ή μορφή) νεκρού. Μόλις τον είδε ο Κάσσιος, τον έπιασε φόβος και θέλησε να πληροφορηθεί το όνομά του.

Καθώς (ή: όταν) ο Οκταβιανός επέστρεφε στη Ρώμη μετά τη νίκη του στο Άκτιο, πήγε να τον συναντήσει κάποιος άνθρωπος που κρατούσε (κρατώντας) ένα κοράκι Το είχε διδάξει να λέει τα εξής: «Χαίρε, Καίσαρα, νικητή στρατηγέ». Ο Καίσαρας ενδιαφέρθηκε πολύ να αγοράσει το κοράκι ̇ το αγόρασε λοιπόν για είκοσι χιλιάδες σηστερτίους. Το παράδειγμα αυτό παρακίνησε κάποιον παπουτσή να μάθει/να διδάξει τον ίδιο χαιρετισμό σ’ ένα κοράκι. Για πολύ καιρό κόπιαζε μάταια ̇ κάθε φορά που το πουλί δεν απαντούσε, ο παπουτσής συνήθιζε να λέει: «Κρίμα στον κόπο μου (ή: έχασα το λάδι και τον κόπο μου)».

Η Καικιλία, η σύζυγος του Μετέλλου, ενώ επιδίωκε την εμφάνιση κάποιου γαμήλιου οιωνού για την κόρη της αδελφής της σύμφωνα με τις πατροπαράδοτες συνήθειες, δημιούργησε η ίδια οιωνό. Μια νύχτα δηλαδή καθόταν με την κόρη της αδελφής (της) σε κάποιο μικρό ιερό και περίμενε μέχρις ότου ακουστεί κάποια φωνή που να ανταποκρινόταν στον σκοπό τους.

B1. squalidāτην αιτιατική του πληθυντικού αριθμού στο ίδιο γένος στον συγκριτικό βαθμόs – qualidiores

similemτον αντίστοιχο τύπο στον υπερθετικό βαθμό – simillimum

effigiēiτην αιτιατική του πληθυντικού αριθμού – effigies

quidamτη γενική του ενικού αριθμού στο ουδέτερο γένος – cuiusdam

parem salutatiōnem τη γενική του πληθυντικού αριθμού – parium salutationum

Diu τον συγκριτικό βαθμό του επιρρήματος – Diutius

more prisco την ονοματική του ίδιου αριθμού – mos priscus

omen nuptiāle την αιτιατική του πληθυντικού αριθμού – omina nuptialia

sacello quodam την ονομαστική του ενικού αριθμού – sacellum quoddam

nocte τη γενική του πληθυντικού αριθμού – noctium

aliqua την ονομαστική του ενικού αριθμού στο αρσενικό γένος – aliqui

B2.

Existimāvit το α ́ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής τουυπερσυντελίκου στην ίδια φωνή – existimavissemus

venīre τη δοτική του γερουνδίου – veniendo

aspexit τo β ́ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παρατατικού στην άλλη φωνή – aspiceres

concēpit το β ́ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα στην άλλη φωνή – concapere

cupīvit το γ ́ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του μέλλοντα στην ίδια φωνή – cupient

redīret τη γενική του ενικού αριθμού της μετοχής του ενεστώταστο γένος του υποκειμένου – redeuntis

instituera tτην αφαιρετική του σουπίνου – institutū

dicere το β ́ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα στην ίδια φωνή – dic

Ave το β ́ πληθυντικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα – Avete

interfuit το απαρέμφατο του ενεστώτα – interesse

emere το απαρέμφατο του παρακειμένου στην ίδια φωνή – emisse

docēret το β ́ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής του υπερσυντελίκου στην ίδια φωνή – docuissetis

petit την αφαιρετική του γερουνδίου – petendō

fēcit το γ ́ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παρατατικού στην άλλη φωνή – fiebat

persedēbatτο γ ́πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του συντελεσμένου μέλλοντα στην ίδια φωνή – persederint

Γ1

α. magnitudinis: γενική της ιδιότητας στο hominem (γιατί φανερώνει μόνιμη/διαρκή ιδιότητα).

effigiei: δοτική αντικειμενική (ως συμπλήρωμα) στο similem.

Caesaris: γενική του ενδιαφερομένου προσώπου στο interfuit.

milibus: αφαιρετική της συγκεκριμένης αξίας στο emit.

filiae: δοτικήπροσωπική χαριστική.Συνάπτεται με το ρήμα petit.

β.«Id exemplum sutōrem quendamincitavit». Παθητική: Ab eo exemplo quidam sutor incitatus est.

Γ2 α. utcorvumdoceretparemsalutationem: Δευτερεύουσα ονοματική βουλητική πρόταση, που λειτουργεί ως έμμεσο αντικείμενοστο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το incitavit. Εισάγεται με τον βουλητικό σύνδεσμο ut, γιατί είναι καταφατική, και εκφέρεται με υποτακτική, γιατί το περιεχόμενό της είναι απλώς επιθυμητό. Συγκεκριμένα, εκφέρεται με υποτακτική παρατατικού (doceret), γιατί εξαρτάται από ρήμα ιστορικού χρόνου (incitavit) [παρουσιάζεται ιδιομορφία στην ακολουθία των χρόνων, γιατί η βούληση είναι ιδωμένη τη στιγμή που εμφανίζεται στο μυαλό του ομιλητή (συγχρονισμός κύριας και δευτερεύουσας) και όχι τη στιγμή της πιθανής πραγματοποίησής της] και αναφέρεται στο παρελθόν.

dum aliqua vox congruens proposito audiretur: Δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση, ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνουστο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το expectabat. Εισάγεταιμε τον χρονικό σύνδεσμο dum και εκφέρεται με υποτακτική χρόνου παρατατικού (audiretur), διότι η πράξη δεν ενδιαφέρει μόνο από χρονική άποψη, αλλά περιγράφεται και ωςπροσδοκία ή επιδίωξη. Σε σχέση με την πρόταση που προσδιορίζει, δηλαδή την κύρια, δηλώνει το υστερόχρονο στο παρελθόν.

β. «Quem simul aspexit Cassius, timōrem concēpit» Aspectō quōsimul (ενν. a Cassio), timōrem concēpit

«Caecilia, uxor Metelli, dum more prisco omen nuptiāle petitfiliae sorōris, ipsa fēcit omen» Caecilia, uxor Metelli, more prisco omen nuptiāle petensfiliae sorōris, ipsa fēcit omen.

γ.«Caecilia, uxor Metelli» – Caecilia, quaeuxor Metelli erat.

 

Απαντήσεις θεμάτων στα Λατινικά (Εσπερινών) με το ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Α1.Νόμισε ότι ερχόταν προς αυτόν ένας άνθρωπος με πελώριο μέγεθος και με βρόμικο πρόσωπο, όμοιος με εικόνα (ή μορφή) νεκρού. Μόλις τον είδε ο Κάσσιος, τον έπιασε φόβος και θέλησε να πληροφορηθεί το όνομά του.

Καθώς (ή: όταν) ο Οκταβιανός επέστρεφε στη Ρώμη μετά τη νίκη του στο Άκτιο, πήγε να τον συναντήσει κάποιος άνθρωπος που κρατούσε (κρατώντας) ένα κοράκι Το είχε διδάξει να λέει τα εξής: «Χαίρε, Καίσαρα, νικητή στρατηγέ». Ο Καίσαρας ενδιαφέρθηκε πολύ να αγοράσει το κοράκι ̇ το αγόρασε λοιπόν για είκοσι χιλιάδες σηστερτίους. Το παράδειγμα αυτό παρακίνησε κάποιον παπουτσή να μάθει/να διδάξει τον ίδιο χαιρετισμό σ’ ένα κοράκι. Για πολύ καιρό κόπιαζε μάταια ̇ κάθε φορά που το πουλί δεν απαντούσε, ο παπουτσής συνήθιζε να λέει: «Κρίμα στον κόπο μου (ή: έχασα το λάδι και τον κόπο μου)».

Η Καικιλία, η σύζυγος του Μετέλλου, ενώ επιδίωκε την εμφάνιση κάποιου γαμήλιου οιωνού για την κόρη της αδελφής της σύμφωνα με τις πατροπαράδοτες συνήθειες, δημιούργησε η ίδια οιωνό. Μια νύχτα δηλαδή καθόταν με την κόρη της αδελφής (της) σε κάποιο μικρό ιερό και περίμενε μέχρις ότου ακουστεί κάποια φωνή που να ανταποκρινόταν στον σκοπό τους.

B1.

squalidā την αιτιατική του πληθυντικού αριθμού στο ίδιο γένος στον συγκριτικό βαθμό – squalidiores

similem τον αντίστοιχο τύπο στον υπερθετικό βαθμό – simillimum

effigiēi την αιτιατική του πληθυντικού αριθμού – effigies

homo την αφαιρετική πληθυντικού αριθμού – hominibus

parem salutatiōnem τη γενική του πληθυντικού αριθμού – parium salutationum

Diu τον συγκριτικό βαθμό του επιρρήματος – Diutius

more prisco την ονοματική του ίδιου αριθμού – mos priscus

omen nuptiāle την αιτιατική του πληθυντικού αριθμού – omina nuptialia

sacello quodam την ονομαστική του ενικού αριθμού – sacellum quoddam

nocte τη γενική του πληθυντικού αριθμού – noctium

vox την αφαιρετική του ίδιου αριθμού – voce

B 2 .

Existimāvit το α ́ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής του υπερσυντελίκου στην ίδια φωνή – existimavissemus

venīre τη δοτική του γερουνδίου – veniendo

aspexit τoβ ́ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παρατατικού στην άλλη φωνή – aspiceres

concēpit το β ́ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα στην άλλη φωνή – concapere

cupīvitτο γ ́ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του μέλλοντα στην ίδια φωνή – cupientre

dīre tτη γενική του ενικού αριθμού της μετοχής του ενεστώταστο γένος του υποκειμένου – redeuntis

instituerat την αφαιρετική του σουπίνου – institutū

dicere το β ́ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ενεστώτα στην ενεργητικήκαι στην παθητικήφωνή – dic, dicere

interfuitτο απαρέμφατο του ενεστώτα – interesse

emere το απαρέμφατο του παρακειμένου στην ίδια φωνή – emisse

docēret το β ́ πληθυντικό πρόσωπο της υποτακτικής του υπερσυντελίκου στην ίδια φωνή – docuissetis

petit την αφαιρετική του γερουνδίου – petendō

fēcit το γ ́ ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του παρατατικού στην άλλη φωνή – fiebat

persedēbat το γ ́ πληθυντικό πρόσωπο της οριστικής του συντελεσμένου μέλλοντα στην ίδια φωνή – persederint

Γ1 α. magnitudinis: γενική της ιδιότητας στο hominem (γιατί φανερώνει μόνιμη/διαρκή ιδιότητα).

effigiei: δοτική αντικειμενική (ως συμπλήρωμα) στο similem.

Caesaris: γενική του ενδιαφερομένου προσώπου στο interfuit.

β.«Id exemplum sutōrem quendamincitavit».

Παθητική: Ab eo exemplo quidam sutor incitatus est.

Γ2 α. utcorvumdoceretparemsalutationem: Δευτερεύουσα ονοματική βουλητική πρόταση, που λειτουργεί ως έμμεσο αντικείμενοστο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το incitavit. Εισάγεται με τον βουλητικό σύνδεσμο ut, γιατί είναι καταφατική, και εκφέρεται με υποτακτική, γιατί το περιεχόμενό της είναι απλώς επιθυμητό. Συγκεκριμένα, εκφέρεται με υποτακτική παρατατικού (doceret), γιατί εξαρτάται από ρήμα ιστορικού χρόνου (incitavit) [παρουσιάζεται ιδιομορφία στην ακολουθία των χρόνων, γιατί η βούληση είναι ιδωμένη τη στιγμή που εμφανίζεται στο μυαλό του ομιλητή (συγχρονισμός κύριας και δευτερεύουσας) και όχι τη στιγμή της πιθανής πραγματοποίησής της] και αναφέρεται στο παρελθόν.

dum aliqua vox congruens proposito audiretur: Δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση, ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνουστο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το expectabat. Εισάγεταιμε τον χρονικό σύνδεσμο dum και εκφέρεται με υποτακτική χρόνου παρατατικού (audiretur), διότι η πράξη δεν ενδιαφέρει μόνο από χρονική άποψη, αλλά περιγράφεται και ωςπροσδοκία ή επιδίωξη. Σε σχέση με την πρόταση που προσδιορίζει, δηλαδή την κύρια, δηλώνει το υστερόχρονο στο παρελθόν.

β. «Quem simul aspexit Cassius, timōrem concēpit» – Aspectō quōsimul (ενν. a Cassio), timōrem concēpit

Αιτιολόγηση: Επιλέχθηκε υποτακτική έγκλιση(λόγω του ιστορικό-διηγηματικού συνδέσμου cum) σε χρόνο υπερσυντέλικο, μιας και το ζητούμενο είναι να εκφραστεί η ίδια χρονική βαθμίδα (δηλαδή προτερόχρονο στο παρελθόν) σε σχέση με τη δοθείσα πρόταση («QuemsimulaspexitCassius, timōremconcēpit»).

γ. «Caecilia, uxor Metelli» – Caecilia, quaeuxor Metelli erat.

 

Μείνετε στο juniorsclub.gr για την ενημέρωση σας σχετικά με τις ερωτήσεις/θέματα και τις απαντήσεις για κάθε μάθημα των Πανελληνίων εξετάσεων. Καθημερινή ενημέρωση ΕΔΩ 

Διαβάστε επίσης: