Εκπαίδευση

Τα πιο συχνά εκφραστικά λάθη που κάνουμε

vivlia

Νομίζουμε ότι μιλάμε σωστά αλλά θα εκπλαγείτε με τα… μαργαριτάρια μας!

Παρατηρώντας τις εκφράσεις που χρησιμοποιεί ο περισσότερος κόσμος καθημερινά, ένας άριστος γνώστης την ελληνικής γλώσσας θα εντοπίσει αρκετά γραμματικά, συντακτικά αλλά και νοηματικά λάθη, πολλά εκ των οποίων συγκεντρώσαμε και παραθέτουμε παρακάτω:

  • «Ευχαριστούμε όλους όσοι μας συμπαραστάθηκαν» (και όχι: «όλους όσους…» διότι είναι υποκείμενο στο ρήμα που ακολουθεί, αλλά: «ευχαριστούμε όσους μας συμπαραστάθηκαν» (όταν λείπει το όλους).  Aλλά: «επικοινωνεί με όλους όσους γνωρίζει», επειδή εδώ το «όσους» είναι αντικείμενο του ρήματος).
  • π.μ. (=προ μεσημβρίας), μ.μ. (=μετά μεσημβρίαν και όχι μετά μεσημβρίας), π.Χ. (=προ Χριστού), μ.Χ. (=μετά Χριστόν και όχι μετά Χριστού).
  • Περισσότεροι από έναν ή περισσότεροι του ενός (και όχι: περισσότεροι από ένας)
  • Γίνονται όλοι δεκτοί ανεξαρτήτως ηλικίας (και όχι: ανεξαρτήτου ηλικίας).
  • Ενήργησα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου (και όχι: στα πλαίσια).
  • κατ΄ αρχήν (=στα βασικά σημεία), Κατ΄ αρχάς (=αρχικά). Π.χ. «Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατ’ αρχήν», « Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε…»
  • Ο επικεφαλής, του επικεφαλής, …. οι επικεφαλής κλπ. (και όχι: τον επικεφαλή, του επικεφαλούς)
  • Οι μέθοδοι / παράμετροι αυτές (και όχι: οι μέθοδοι / παράμετροι αυτοί). Οι παλαιές οδοί, οι κεντρικές είσοδοι, οι πολλές ψήφοι (και όχι: οι παλιοί οδοί, οι κεντρικοί είσοδοι, οι πολλοί ψήφοι)
  • Η αναπληρώτρια διευθύντρια /υπουργός (και όχι: η αναπληρωτής διευθυντής/υπουργός)
  • Κλητική: “κυρία Πρόεδρε” (και όχι: “κυρία Πρόεδρος)
  • “15 Σεπτεμβρίου” ή “15 του Σεπτέμβρη” (και όχι: “15 Σεπτέμβρη”)
  • “έχω απαυδήσει” (και όχι: “έχω απηυδήσει”, αλλά: “απηύδησα”, “είμαι απηυδισμένος”).
  • Εξοκέλλω και όχι εξοκείλλω. Αλλά εξόκειλα, θα εξοκείλω, έχω εξοκείλει. (συνηθέστερα σε γ’ πρόσωπο)
  • Αποτείνομαι, μέλλ. θα αποταθώ (και όχι: αποτανθώ).
  • “Η λέξη αυτή απαντά συχνά στον Όμηρο” (και όχι: απαντάται).
  • “Στο βιβλίο του πραγματεύεται το θέμα των κοινωνικών θεσμών” (και όχι: διαπραγματεύεται). Αλλά: “Ο Υπουργός Εξωτερικών διαπραγματεύεται τους όρους της ειρήνης”.
  • Ασχολούμαστε, ασχολούμασταν (και όχι: ασχολιόμαστε κλπ. διότι το ρήμα είναι ασχολούμαι και όχι ασχολιέμαι).) Στον αόριστο όμως, ασχολιόταν
  • “Αυτός επανέλαβε (αόρ.) την προσπάθεια χτες” – “Εσύ επανάλαβε (προστκτ.) την προσπάθεια αύριο”.
  • Επαναλαμβάνω (και όχι: ξαναεπαναλαμβάνω).
  • Πριν από την έναρξη (και όχι: πριν την έναρξη).
  • Οποιοσδήποτε, οτιδήποτε (και όχι: ο οποιοσδήποτε, το οτιδήποτε).
  • Τέως πρόεδρος: ο μέχρι πρo τινος πρόεδρος, ο προηγούμενος (από το σημερινό) πρόεδρο. Πρώην πρόεδρος: ο πριν από πολύ καιρό πρόεδρος.
  • Δεν χρησιμοποιείται το «κύριος» ή το «κυρία» για πρόσωπα που έχουν πεθάνει (παρατίθεται απλώς το όνομα ή προηγείται το «αείμνηστος» ή «μακαρίτης», αν χρειάζεται)
  • Ψιλή κυριότητα (νομικός όρος) και όχι υψηλή κυριότητα
  • Πάραυτα = αμέσως, χωρίς αργοπορία – παρ’ όλα αυτά = ωστόσο