Παιδί

Τα σχολεία στη Δανία διδάσκουν στα παιδιά την ενσυναίσθηση

DanEmpath_ful

Η Δανία θεωρείται μία από τις πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου. Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτή η επιτυχία της συνδέεται άμεσα με την παιδεία και όχι την εκπαίδευση που παίρνουν τα παιδιά από μικρή ηλικία. Στα σχολεία της Δανίας, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, τα παιδιά διδάσκονται την ενσυναίσθηση, την  η ικανότητα δηλαδή όχι μόνο να καταλαβαίνουμε τι αισθάνεται ο συνάνθρωπός μας, αλλά να μπορούμε να μπαίνουμε στη θέση του.

Η συγγραφέας Jessica Alexander επισκέφθηκε σχολεία της Δανίας για να δει από κοντά πώς το εκπαιδευτικό σύστημα καταφέρνει να διδάξει στα παιδιά την ενσυναίσθηση από τόσο μικρή ηλικία. Σύμφωνα μ’ εκείνη, λοιπόν, τα σχολεία βασίζονται σε 3 πρακτικές που εμπνέουν την ενσυναίθηση στους μαθητές τους. 

Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα σε ομάδες

Στην Δανία υιοθετείται το μοντέλο της ομαδικής ή συνεργατικής μάθησης, σύμφωνα με το οποίο όλοι οι μαθητές ανεξαρτήτως του επιπέδου τους, μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον. Κάθε παιδί έχει συγκεκριμένες ικανότητες τις οποίες μεταδίδει στους συμμαθητές του, παίρνοντας τον ρόλο του δασκάλου. Έτσι, τα παιδιά μαθαίνουν πως η επιτυχία είναι αποτέλεσμα της ομάδας και πως προέρχεται βοηθώντας ο ένας τον άλλον. 

Επιπλέον, όταν διδάσκεις σε κάποιον άλλον τι έχεις μάθει, αρχίζεις να «χτίζεις» την ενσυναίσθησή σου. Σύμφωνα με την Alexander, «το να ακούς πώς κάποιος άλλος καταλαβαίνει και διαχειρίζεται τις πληροφορίες που του δίνεις, σε βοηθά να μπεις στη θέση του». 

Η συνεργασία είναι το παν

Οι εργασίες που έχουν οι μαθητές είναι στην πλειονότητά τους, περίπου στο 60%, ομαδικές. Με τον τρόπο αυτό, τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά να συνεργάζονται με τους συμμαθητές τους και να λειτουργούν μέσα σε μια ομάδα. Μεγαλώνοντας, μεταφέρουν αυτή τους την ικανότητα και στο εργασιακό τους περιβάλλον. 

Συναγωνίζονται τον εαυτό τους και όχι τα άλλα παιδιά

Τα σχολεία στη Δανία δεν δίνουν βραβεία στα παιδιά ανάλογα με το πόσο καλές είναι οι επιδόσεις τους στα αθλήματα ή στα μαθήματα, ισχυρίζεται η Alexander, με τη λογική ότι αυτή η πρακτική θα ενέτεινε τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Αντίθετα, το εκπαιδευτικό σύστημα της Δανίας προσπαθεί να καλλιεργήσει τα εσωτερικά κίνητρα του κάθε παιδιού έτσι ώστε κάθε μαθητής να γίνεται καλύτερος σύμφωνα με τις δικές του ικανότητες και όχι συγκριτικά με τις ικανότητες των συμμαθητών του. 

Τα εφόδια που παίρνουν τα παιδιά απ’ το σχολείο τα βοηθούν και στη μετέπειτα ζωή τους, τόσο στις σπουδές όσο και στην καριέρα που θα ακολουθήσουν.